Naamprofiel
Geen account, geen volgers. Alleen de plekken waar deze naam opduikt in gedeelde MemoryLanes.
Sporen
Als deelnemer, schrijver van een memory, of allebei.
Geen idee waarom juist dit nummer vastzit aan die dag, maar het is zo. Er was zo’n moment dat we allemaal lachten terwijl het eigenlijk niet grappig was. Er stond koffie op tafel die niemand opdronk. Veel te sterk ook....
Open laneDit nummer kwam toen ergens vandaan. Radio denk ik. Ik weet nog dat ik dacht: onthoud dit niet. En natuurlijk is dat precies wat bleef hangen. Ik keek steeds naar mijn telefoon zonder iets te lezen. Sindsdien sla ik he...
Open laneDit nummer kwam toen ergens vandaan. Radio denk ik. We deden praktisch. Dozen, sleutels, bonnetjes. Daardoor hoefde niemand het over de rest te hebben. Iemand had zijn jas nog aan. Dat weet ik nog. Alsof we elk moment w...
Open laneDit hoorde bij die periode waarin iedereen deed alsof het wel ging. We zaten te wachten en niemand wilde degene zijn die als eerste iets zei. Iedereen praatte door elkaar en toch was het niet echt druk in mijn hoofd. I...
Open laneAls dit opkomt, zie ik eerst niet de mensen maar de ruimte. Ik had een zin klaar, maar toen ik hem wilde zeggen klonk hij stom. We zaten te wachten en niemand wilde degene zijn die als eerste iets zei. Als ik het nu ho...
Open laneIk hoor dit nummer en ik zit meteen weer daar. Iemand had zijn jas nog aan. Dat weet ik nog. Alsof we elk moment weer weg konden. Buiten ging alles gewoon door. Fietsers, bussen, mensen met tassen. Irritant normaal eige...
Open laneIk vergeet de datum steeds, maar niet hoe het voelde toen dit nummer begon. Buiten ging alles gewoon door. Fietsers, bussen, mensen met tassen. Irritant normaal eigenlijk. Ik weet nog dat ik dacht: onthoud dit niet. En...
Open laneVrijdag 6 maart 1992, Hedon in Zwolle, al noemden wij het gewoon “naar de kelder” omdat alles daar voor ons ondergronds voelde, zelfs als dat technisch niet klopte. Smells Like Teen Spirit kwam op en niemand wist de rege...
Open laneGeschreven memories
Ik lees dit en ben meteen weer terug. Vooral die geur. Niet uit te leggen.
Haha ja, en jij vergeet dat je drie keer zei dat je “zo weg” moest.
Ik weet nog dat ik dacht: niet kijken, gewoon doen alsof dit normaal is.
Ik had nieuwe schoenen aan, dom dom dom. Na tien minuten waren ze zwart. Ik weet nog dat iemand op de bank sprong en dat ding gewoon zuchtte alsof hij dacht: nou jongens dit was het dan.