Jaar
Een jaar is zelden één verhaal. Op MemoryLane zie je welke nummers, plekken en mensen in hetzelfde jaar herinneringen achterlieten.
Lanes uit 2008
Meerdere nummers, plekken en herinneringen binnen hetzelfde jaar.
Geen idee waarom juist dit nummer vastzit aan die dag, maar het is zo. Er was zo’n moment dat we allemaal lachten terwijl het eigenlijk niet grappig was. Er stond koffie op tafel die niemand opdronk. Veel te sterk ook....
Open laneWe hadden net gehoord dat het bedrijf failliet ging. Iedereen deed volwassen. Bellen, lijstjes, scenario’s, “we moeten even kijken wat dit betekent”. Nou, het betekende dat niemand wist hoe hij thuis moest vertellen dat...
Open laneMemories uit 2008
Volgens mij vergeet iedereen dat stuk ervoor. Dat wachten duurde veel langer dan het moment zelf.
Haha ja, en jij vergeet dat je drie keer zei dat je “zo weg” moest.
Er klopt iets niet in jouw versie, maar het gevoel klopt wel.
Ik had de hele dag de manager gespeeld. Op het perron zei ik eindelijk: ik weet het ook niet. Daarna friet. Soms is leiderschap gewoon mayo halen voor zes mensen.
Ik wist heus dat jullie mijn muziek hoorden. Normaal had ik sorry gezegd. Die dag niet. Ik had mijn oortjes veel te hard omdat ik niet wilde praten. Back to Black was precies dramatisch genoeg en tegelijk ook gewoon iets om mijn hoofd mee vol te zetten. Toen het nummer klaar was vroeg Selma “nog een keer?” en toen moest ik bijna huilen. Niet omdat ze het nummer mooi vond, denk ik. Maar omdat ze snapte dat stilte op dat moment erger was.
Iedereen keek naar buiten maar via het raam keek je eigenlijk naar elkaar. Heel ongemakkelijk, maar ook zacht. Alsof we ineens collega’s af waren en gewoon mensen met slecht nieuws.