Ik stond er ook bij, maar in mijn hoofd was het stiller dan mensen nu vertellen.
Ik had die dag geen idee dat dit later zo aan een nummer zou blijven plakken.
Ik lees dit en ben meteen weer terug. Vooral die geur. Niet uit te leggen.
Ik weet nog dat ik dacht: niet kijken, gewoon doen alsof dit normaal is.
Ik stond er ook bij, maar in mijn hoofd was het stiller dan mensen nu vertellen.
Ik had dus letterlijk een boodschappentas bij me. Met geld voor brood en melk en volgens mij ook zo’n briefje van mijn moeder waar “niet weer snoep kopen” op stond. Alsof snoep het probleem was.
Mijn moeder vroeg later waarom de tas naar vijver rook. Ik zei dat het bij de kampwinkel nat was geweest. Totale onzin. Ik heb de natte kassabon achter de tent weggegooid omdat ik dacht dat bewijsstukken zo werkten. Als ik Madonna hoor zie ik vooral Linda met chipskruimels op haar kin dansen alsof niemand keek, terwijl iedereen keek.
Even voor de geschiedenis: die peddel was niet kwijt, hij dreef gewoon sneller dan wij. Ik ben tot mijn middel het water in gegaan en kwam terug met een gymschoen en een bloedzuiger, echt waar. De volgende ochtend moesten we lege flesjes rond de kantine opruimen. Straf? ja. Maar ik zou het zo weer doen 😂