Ik lees dit en ben meteen weer terug. Vooral die geur. Niet uit te leggen.
Mijn moeder zong dit later in de auto. Toen werd het pas echt ongemakkelijk.
Dat kleine stukje bij het raam, daar denk ik aan. Geen idee waarom.
Ik had die dag geen idee dat dit later zo aan een nummer zou blijven plakken.
Ik lees dit en ben meteen weer terug. Vooral die geur. Niet uit te leggen.
Ik had de kaart ondersteboven, ja ja weten we nu wel. Maar daardoor kwamen we wel bij die bakker waar Maarten drie croissants at en daarna misselijk werd. Dus wie had er gelijk?
Mijn rugzak kwam drie weken later terug. Sokkken rijp voor vernietiging, maar het treinkaartje zat er nog in. Dat kaartje heb ik nog. Vraag me niet waarom, ik ben niet sentimenteel behalve dus blijkbaar wel.