Ik had die dag geen idee dat dit later zo aan een nummer zou blijven plakken.
Ik lees dit en ben meteen weer terug. Vooral die geur. Niet uit te leggen.
Mijn moeder zong dit later in de auto. Toen werd het pas echt ongemakkelijk.
Ik stond er ook bij, maar in mijn hoofd was het stiller dan mensen nu vertellen.
Ik had die dag geen idee dat dit later zo aan een nummer zou blijven plakken.
Ik had nieuwe schoenen aan, dom dom dom. Na tien minuten waren ze zwart. Ik weet nog dat iemand op de bank sprong en dat ding gewoon zuchtte alsof hij dacht: nou jongens dit was het dan.
De rechter speaker viel steeds uit. Je moest er tegenaan slaan. Daardoor kwam dat refrein soms half terug, alsof het nummer zelf ook ruzie had met de zaal. Veel beter eigenlijk.