Naamprofiel
Geen account, geen volgers. Alleen de plekken waar deze naam opduikt in gedeelde MemoryLanes.
Sporen
Als deelnemer, schrijver van een memory, of allebei.
Als dit opkomt, zie ik eerst niet de mensen maar de ruimte. Ik had een zin klaar, maar toen ik hem wilde zeggen klonk hij stom. We zaten te wachten en niemand wilde degene zijn die als eerste iets zei. Als ik het nu ho...
Open laneIk dacht dat ik dit vergeten was tot ik het nummer vorige week hoorde. Ik weet nog dat ik dacht: onthoud dit niet. En natuurlijk is dat precies wat bleef hangen. Ik keek steeds naar mijn telefoon zonder iets te lezen....
Open laneIk vergeet de datum steeds, maar niet hoe het voelde toen dit nummer begon. Buiten ging alles gewoon door. Fietsers, bussen, mensen met tassen. Irritant normaal eigenlijk. Ik weet nog dat ik dacht: onthoud dit niet. En...
Open laneGeen idee waarom juist dit nummer vastzit aan die dag, maar het is zo. We zaten te wachten en niemand wilde degene zijn die als eerste iets zei. Iedereen praatte door elkaar en toch was het niet echt druk in mijn hoofd....
Open laneDit hoorde bij die periode waarin iedereen deed alsof het wel ging. Iedereen praatte door elkaar en toch was het niet echt druk in mijn hoofd. Er was zo’n moment dat we allemaal lachten terwijl het eigenlijk niet grappi...
Open laneSandra vroeg mij. Niet ik haar. Belangrijk detail. Purple Rain is voor mij rubbermatten, sinas en natte jassen. Schoolfeest in de gymzaal van het CLV, ergens eind november, maar in mijn hoofd vooral die drie minuten waa...
Open laneGeschreven memories
Mijn moeder zong dit later in de auto. Toen werd het pas echt ongemakkelijk.
Er klopt iets niet in jouw versie, maar het gevoel klopt wel.
Ik zat op zo’n houten bank met mijn jas al aan. Iedereen deed alsof het einde van het feest niet erg was, maar niemand liep weg. Dat weet ik nog. Purple Rain was te lang en precies daarom goed.