Naamprofiel
Geen account, geen volgers. Alleen de plekken waar deze naam opduikt in gedeelde MemoryLanes.
Sporen
Als deelnemer, schrijver van een memory, of allebei.
Dit hoorde bij die periode waarin iedereen deed alsof het wel ging. Er was zo’n moment dat we allemaal lachten terwijl het eigenlijk niet grappig was. Er stond koffie op tafel die niemand opdronk. Veel te sterk ook. Ik...
Open laneIk dacht dat ik dit vergeten was tot ik het nummer vorige week hoorde. Ik weet nog dat ik dacht: onthoud dit niet. En natuurlijk is dat precies wat bleef hangen. Ik keek steeds naar mijn telefoon zonder iets te lezen....
Open laneIk dacht dat ik dit vergeten was tot ik het nummer vorige week hoorde. We deden praktisch. Dozen, sleutels, bonnetjes. Daardoor hoefde niemand het over de rest te hebben. Iemand had zijn jas nog aan. Dat weet ik nog. Al...
Open laneGeen idee waarom juist dit nummer vastzit aan die dag, maar het is zo. We zaten te wachten en niemand wilde degene zijn die als eerste iets zei. Iedereen praatte door elkaar en toch was het niet echt druk in mijn hoofd....
Open laneHet rare is dat er op dat moment helemaal niks groots gebeurde. Ik had een zin klaar, maar toen ik hem wilde zeggen klonk hij stom. We zaten te wachten en niemand wilde degene zijn die als eerste iets zei. Ik zou niet...
Open laneIk vergeet de datum steeds, maar niet hoe het voelde toen dit nummer begon. Iemand had zijn jas nog aan. Dat weet ik nog. Alsof we elk moment weer weg konden. Buiten ging alles gewoon door. Fietsers, bussen, mensen met...
Open laneIk hoor dit nummer en ik zit meteen weer daar. Buiten ging alles gewoon door. Fietsers, bussen, mensen met tassen. Irritant normaal eigenlijk. Ik weet nog dat ik dacht: onthoud dit niet. En natuurlijk is dat precies wat...
Open laneOchtend van 1 mei 2001, bij Bornrif op Ameland. Ja sorry, Yellow en een gele regenjas, het is bijna te makkelijk, maar zo was het. We hadden Koninginnedag overleefd in een tent die de hele nacht klapperde alsof hij weg w...
Open laneGeschreven memories
Dat kleine stukje bij het raam, daar denk ik aan. Geen idee waarom.
Ik was er niet de hele tijd bij, maar wel precies toen dit nummer opstond.
Ik had die dag geen idee dat dit later zo aan een nummer zou blijven plakken.
Het nummer kwam op toen we al op de boot zaten. Marieke sliep tegen het raam. Tom had zand in zijn capuchon. Niemand praatte. Niet dramatisch, gewoon op. Maar daardoor hoorde je het liedje extra goed.