Naamprofiel
Geen account, geen volgers. Alleen de plekken waar deze naam opduikt in gedeelde MemoryLanes.
Sporen
Als deelnemer, schrijver van een memory, of allebei.
Geen idee waarom juist dit nummer vastzit aan die dag, maar het is zo. Iedereen praatte door elkaar en toch was het niet echt druk in mijn hoofd. Er was zo’n moment dat we allemaal lachten terwijl het eigenlijk niet gra...
Open laneIk dacht dat ik dit vergeten was tot ik het nummer vorige week hoorde. Ik weet nog dat ik dacht: onthoud dit niet. En natuurlijk is dat precies wat bleef hangen. Ik keek steeds naar mijn telefoon zonder iets te lezen....
Open laneDit nummer kwam toen ergens vandaan. Radio denk ik. Ik keek steeds naar mijn telefoon zonder iets te lezen. We deden praktisch. Dozen, sleutels, bonnetjes. Daardoor hoefde niemand het over de rest te hebben. Sindsdien...
Open laneIk dacht dat ik dit vergeten was tot ik het nummer vorige week hoorde. Buiten ging alles gewoon door. Fietsers, bussen, mensen met tassen. Irritant normaal eigenlijk. Ik weet nog dat ik dacht: onthoud dit niet. En natuu...
Open laneGeen idee waarom juist dit nummer vastzit aan die dag, maar het is zo. Er was zo’n moment dat we allemaal lachten terwijl het eigenlijk niet grappig was. Er stond koffie op tafel die niemand opdronk. Veel te sterk ook....
Open laneVoorjaar 1994, Rijnstate Arnhem, gang bij afdeling C of D, ik weet het niet meer want ziekenhuizen maken alle gangen hetzelfde. We mochten niet allemaal naar binnen. Dus zaten we daar met automatenkoffie, te hard fluiste...
Open laneGeschreven memories
Ik lees dit en ben meteen weer terug. Vooral die geur. Niet uit te leggen.
Ik was er niet de hele tijd bij, maar wel precies toen dit nummer opstond.
Die koptelefoonverdeler was van mij. Zo’n stom plastic dingetje. Ik dacht: muziek helpt. Nou ja, het hielp vooral dat niemand hoefde te praten. Soms is samen luisteren beter dan vragen hoe het gaat.