Jaar
Een jaar is zelden één verhaal. Op MemoryLane zie je welke nummers, plekken en mensen in hetzelfde jaar herinneringen achterlieten.
Lanes uit 2019
Meerdere nummers, plekken en herinneringen binnen hetzelfde jaar.
Ik vergeet de datum steeds, maar niet hoe het voelde toen dit nummer begon. We deden praktisch. Dozen, sleutels, bonnetjes. Daardoor hoefde niemand het over de rest te hebben. Iemand had zijn jas nog aan. Dat weet ik no...
Open laneVrijdag 8 november 2019, nachtbus lijn 22 in Rotterdam. We kwamen van een lancering waar alles stuk ging. Beamer, livestream, naamkaartjes, zelfs de lift bleef hangen met twee gasten erin. Echt alles. En toch wilde niem...
Open laneMemories uit 2019
Mijn moeder zong dit later in de auto. Toen werd het pas echt ongemakkelijk.
Dat kleine stukje bij het raam, daar denk ik aan. Geen idee waarom.
Ik weet nog dat ik dacht: niet kijken, gewoon doen alsof dit normaal is.
Ik had drie uur stress gehad over naamkaartjes die niemand las. In de bus zag ik iedereen weerspiegeld in het raam en dacht: oké dit was dus de echte aftermovie. Niet gemaakt, gewoon gebeurd. Bij die beat switch reden we de brug op. Teun, die de hele avond wit van stress was geweest, begon ineens te lachen. Zo’n korte lach van: we leven nog. Dat is waar ik aan denk bij Nights. Niet aan cool zijn. Aan opgelucht zijn in het donker, met natte jassen en te weinig slaap.
Ik wilde nog naar een café. Niemand stapte uit. De bus reed gewoon door en dat bleek beter. Soms moet je mensen niet meer naar een tweede locatie slepen, note to self.
Mijn livestream viel drie keer uit. Ik wilde verdwijnen. In de bus zei iemand: daardoor bleven mensen wel praten. Waarschijnlijk troost-onzin, maar ik nam hem.