De laatste dienst
Dit hoorde bij die periode waarin iedereen deed alsof het wel ging. Ik had een zin klaar, maar toen ik hem wilde zeggen klonk hij stom. We zaten te wachten en niemand wilde degene zijn die als eerste iets zei. Ik heb g...
Open laneNaamprofiel
Geen account, geen volgers. Alleen de plekken waar deze naam opduikt in gedeelde MemoryLanes.
Sporen
Als deelnemer, schrijver van een memory, of allebei.
Dit hoorde bij die periode waarin iedereen deed alsof het wel ging. Ik had een zin klaar, maar toen ik hem wilde zeggen klonk hij stom. We zaten te wachten en niemand wilde degene zijn die als eerste iets zei. Ik heb g...
Open laneIk dacht dat ik dit vergeten was tot ik het nummer vorige week hoorde. We deden praktisch. Dozen, sleutels, bonnetjes. Daardoor hoefde niemand het over de rest te hebben. Iemand had zijn jas nog aan. Dat weet ik nog. Al...
Open laneIk dacht dat ik dit vergeten was tot ik het nummer vorige week hoorde. Buiten ging alles gewoon door. Fietsers, bussen, mensen met tassen. Irritant normaal eigenlijk. Ik weet nog dat ik dacht: onthoud dit niet. En natuu...
Open laneGeen idee waarom juist dit nummer vastzit aan die dag, maar het is zo. Er was zo’n moment dat we allemaal lachten terwijl het eigenlijk niet grappig was. Er stond koffie op tafel die niemand opdronk. Veel te sterk ook....
Open laneHet rare is dat er op dat moment helemaal niks groots gebeurde. Iedereen praatte door elkaar en toch was het niet echt druk in mijn hoofd. Er was zo’n moment dat we allemaal lachten terwijl het eigenlijk niet grappig wa...
Open laneIk vergeet de datum steeds, maar niet hoe het voelde toen dit nummer begon. Ik weet nog dat ik dacht: onthoud dit niet. En natuurlijk is dat precies wat bleef hangen. Ik keek steeds naar mijn telefoon zonder iets te lez...
Open laneIk hoor dit nummer en ik zit meteen weer daar. Ik keek steeds naar mijn telefoon zonder iets te lezen. We deden praktisch. Dozen, sleutels, bonnetjes. Daardoor hoefde niemand het over de rest te hebben. Het nummer was...
Open laneGeschreven memories
Ik lees dit en ben meteen weer terug. Vooral die geur. Niet uit te leggen.
Haha ja, en jij vergeet dat je drie keer zei dat je “zo weg” moest.
Ik weet nog dat ik dacht: niet kijken, gewoon doen alsof dit normaal is.