Nieuwe lane

MemoryLane

De nacht op de gang na de operatie

Nummer bij deze herinnering David Bowie - Heroes
1994 Ziekenhuis Rijnstate 3 mensen erbij 3 memories

Voorjaar 1994, Rijnstate Arnhem, gang bij afdeling C of D, ik weet het niet meer want ziekenhuizen maken alle gangen hetzelfde. We mochten niet allemaal naar binnen. Dus zaten we daar met automatenkoffie, te hard fluisteren, jas nog aan want je denkt steeds dat je zo weer weg kan. Heroes stond heel zacht op een koptelefoonverdeler. Niemand zei “ik ben bang”, want dan wordt het echt. Toen de arts eindelijk zei dat het goed was gegaan, bleef Bowie nog even doorlopen en niemand zette hem uit. Heroes klinkt voor mij dus niet stoer. Het klinkt als koffie die koud is geworden omdat je eindelijk weer kunt ademen.

Track bij deze herinnering David Bowie - Heroes
Gepubliceerd
15 mei 2026
Laatst aangepast
15 mei 2026
Bekijk kaartlocatie Arnhem, Nederland
Ik was hierbij

Uit de lane

Momenten die het verhaal tastbaar maken.

Foto’s en korte herinneringsflarden komen eerst. De formulieren staan lager op de pagina, zodat deze lane begint met beleven.

Lotte De gang waar koffie, stilte en opluchting door elkaar liepen.
Hans

Ik ging drie keer koffie halen. Niemand drinkt drie keer die koffie vrijwillig. Ik moest gewoon even weg uit die rij stoelen. Uit de koptelefoon lekte het...

Lotte

Die koptelefoonverdeler was van mij. Zo’n stom plastic dingetje. Ik dacht: muziek helpt. Nou ja, het hielp vooral dat niemand hoefde te praten. Soms is sam...

Marloes

Ik herinner me vooral die gespikkelde vloer. Je gaat naar zo’n vloer kijken alsof daar antwoorden liggen. Toen het goede nieuws kwam was mijn koffie koud....

Verder dwalen

Meer lanes die dichtbij liggen.

Niet als feed, maar als aangrenzende sporen: hetzelfde nummer, dezelfde plek of hetzelfde jaar.

Memories

Memories van anderen

David Bowie - Heroes

3
Bij de koffieautomaat

Ik ging drie keer koffie halen. Niemand drinkt drie keer die koffie vrijwillig. Ik moest gewoon even weg uit die rij stoelen. Uit de koptelefoon lekte het refrein mee. Heel zacht. Precies genoeg.

Meld deze memory
De gang waar koffie, stilte en opluchting door elkaar liepen.
Wachtruimte bij de liften

Die koptelefoonverdeler was van mij. Zo’n stom plastic dingetje. Ik dacht: muziek helpt. Nou ja, het hielp vooral dat niemand hoefde te praten. Soms is samen luisteren beter dan vragen hoe het gaat.

Meld deze memory
Gang bij afdeling C

Ik herinner me vooral die gespikkelde vloer. Je gaat naar zo’n vloer kijken alsof daar antwoorden liggen. Toen het goede nieuws kwam was mijn koffie koud. Ik dronk hem alsnog, geen idee waarom. Iets met handen.

Meld deze memory