MemoryLane
Nog eentje dan
Najaar 2007, Café De Druif op het Rapenburgerplein. Niet dat De Druif dichtging, maar onze donderdagavond wel. Farida verhuisde. Koen stopte achter de bar. Miriam kwam minder. Niemand zei dat hardop, want dan werd het zo officieel. Back to Black stond op terwijl Koen glazen poetste die allang schoon waren. Buiten regen op fietsen. Binnen natte wol, bier, kaarsvet op tafel. Ik herinner me vooral dat niemand wegging. Iedereen zei “nog eentje dan” en daarna weer “nog eentje dan”. Alsof afscheid iets was dat je kon verslaan door langzaam te bestellen. Het nummer maakt me niet kapot ofzo. Het zet me gewoon terug op die kruk, jas half aan, niet willen vragen of we elkaar nog zouden zien.
- Gepubliceerd
- 15 mei 2026
- Laatst aangepast
- 15 mei 2026
Uitnodigen
Ken je iemand die hierbij was?
Stuur deze lane door en vraag om een memory toe te voegen.