Naamprofiel
Geen account, geen volgers. Alleen de plekken waar deze naam opduikt in gedeelde MemoryLanes.
Sporen
Als deelnemer, schrijver van een memory, of allebei.
Als dit opkomt, zie ik eerst niet de mensen maar de ruimte. Ik had een zin klaar, maar toen ik hem wilde zeggen klonk hij stom. We zaten te wachten en niemand wilde degene zijn die als eerste iets zei. Als ik het nu ho...
Open laneHet rare is dat er op dat moment helemaal niks groots gebeurde. Er was zo’n moment dat we allemaal lachten terwijl het eigenlijk niet grappig was. Er stond koffie op tafel die niemand opdronk. Veel te sterk ook. Ik zou...
Open laneDit nummer kwam toen ergens vandaan. Radio denk ik. Iemand had zijn jas nog aan. Dat weet ik nog. Alsof we elk moment weer weg konden. Buiten ging alles gewoon door. Fietsers, bussen, mensen met tassen. Irritant normaal...
Open laneIk hoor dit nummer en ik zit meteen weer daar. We deden praktisch. Dozen, sleutels, bonnetjes. Daardoor hoefde niemand het over de rest te hebben. Iemand had zijn jas nog aan. Dat weet ik nog. Alsof we elk moment weer w...
Open laneDit hoorde bij die periode waarin iedereen deed alsof het wel ging. Er stond koffie op tafel die niemand opdronk. Veel te sterk ook. Ik had een zin klaar, maar toen ik hem wilde zeggen klonk hij stom. Ik heb geen foto...
Open laneNajaar 2007, Café De Druif op het Rapenburgerplein. Niet dat De Druif dichtging, maar onze donderdagavond wel. Farida verhuisde. Koen stopte achter de bar. Miriam kwam minder. Niemand zei dat hardop, want dan werd het zo...
Open laneGeschreven memories
Ik weet nog dat ik dacht: niet kijken, gewoon doen alsof dit normaal is.
Ik had dit nummer jaren niet gehoord. Nu staat het weer in mijn hoofd, bedankt.
Ik poets glazen als ik niet wil praten. Die avond heb ik ongeveer het hele café weggepoetst. Back to Black kwam op en Miriam zei: zet harder. Niemand zei waarom, maar iedereen snapte het.