Nieuwe lane

MemoryLane

Die nacht bij Bornholmer

Nummer bij deze herinnering David Bowie - Heroes
1989 Bornholmer Strasse, Berlijn 3 mensen erbij 2 memories

Ik schrijf dit voorzichtig, want bij zo’n nacht gaan herinneringen met zichzelf aan de haal. We waren met een uitwisseling in Berlijn en kwamen bij Bornholmer Strasse terecht, of vlak daarbij. Alles was koud, druk, rommelig. Mensen huilden, lachten, duwden, gaven elkaar thermoskoffie. Er was iemand met bloemen en iemand met een hamer. Alsof dat normaal was. Heroes kwam ergens vandaan, radio denk ik. Niet helder. Gewoon krakerig tussen getoeter en stemmen door. Ik herinner me geen mooie filmbeelden. Ik herinner me natte mouwen, betonstof op mijn jas, een broodje met te veel mosterd en een man die mij omhelsde terwijl ik zijn naam niet wist. Als Bowie nu opkomt, denk ik niet “geschiedenis”. Ik denk: o ja, die nacht dat volwassenen ook niet wisten wat ze moesten doen.

Track bij deze herinnering David Bowie - Heroes
Gepubliceerd
15 mei 2026
Laatst aangepast
15 mei 2026
Bekijk kaartlocatie Bornholmer Straße, Berlin, Duitsland
Ik was hierbij

Uit de lane

Momenten die het verhaal tastbaar maken.

Foto’s en korte herinneringsflarden komen eerst. De formulieren staan lager op de pagina, zodat deze lane begint met beleven.

Joost

Ik kreeg een stukje steen van een vrouw die ik niet kende. Jaren later zei iemand: weet je zeker dat dat van de muur was? Nee. Geen idee. Maar het kwam uit...

Katrin

Mijn vader zei bijna niks. Hij kneep alleen in mijn hand, veel te hard eigenlijk. Toen Heroes ergens begon hoorde ik hem meezingen, heel zacht, Duits accen...

Verder dwalen

Meer lanes die dichtbij liggen.

Niet als feed, maar als aangrenzende sporen: hetzelfde nummer, dezelfde plek of hetzelfde jaar.

Memories

Memories van anderen

David Bowie - Heroes

2
Bornholmer Strasse, bij de drukte

Ik kreeg een stukje steen van een vrouw die ik niet kende. Jaren later zei iemand: weet je zeker dat dat van de muur was? Nee. Geen idee. Maar het kwam uit haar hand in die nacht, dus voor mij klopt het.

Meld deze memory
Prenzlauer Berg kant

Mijn vader zei bijna niks. Hij kneep alleen in mijn hand, veel te hard eigenlijk. Toen Heroes ergens begon hoorde ik hem meezingen, heel zacht, Duits accent door het Engels heen. Dat vergeet ik nooit meer.

Meld deze memory