Jaar
Een jaar is zelden één verhaal. Op MemoryLane zie je welke nummers, plekken en mensen in hetzelfde jaar herinneringen achterlieten.
Lanes uit 1992
Meerdere nummers, plekken en herinneringen binnen hetzelfde jaar.
Als dit opkomt, zie ik eerst niet de mensen maar de ruimte. Er was zo’n moment dat we allemaal lachten terwijl het eigenlijk niet grappig was. Er stond koffie op tafel die niemand opdronk. Veel te sterk ook. Als ik het...
Open laneHuiswerk maken, zogenaamd. Bart noemde zijn zolderkamer “de studio” omdat er een tweedehands versterker stond die vooral bromde. Koos had Nevermind mee. Smells Like Teen Spirit aan. Veel te hard. Twee posters kwamen los...
Open laneMemories uit 1992
Ik weet nog dat niemand zin had om op te ruimen. Dat zegt genoeg.
Volgens mij vergeet iedereen dat stuk ervoor. Dat wachten duurde veel langer dan het moment zelf.
Haha ja, en jij vergeet dat je drie keer zei dat je “zo weg” moest.
Mijn moeder riep “het plafond komt naar beneden”. Overdreven, maar Metallica viel wel van de muur. Poster nooit meer goed vastgekregen. Littekens van de geschiedenis.
Ik tekende een bandlogo. We hadden nul instrumenten behalve een brommende versterker en een etui waar ik op drumde. Toch voelde het serieus. Dat is misschien puberteit in één zin.
Cd was van mijn broer. Niet gevraagd. Kras erin. Hij kwaad. Maar volgens mij ook trots, want hij zei later: jullie draaiden tenminste de goede kant kapot.