MemoryLane
De middag waarop de posters van de muur vielen
Huiswerk maken, zogenaamd. Bart noemde zijn zolderkamer “de studio” omdat er een tweedehands versterker stond die vooral bromde. Koos had Nevermind mee. Smells Like Teen Spirit aan. Veel te hard. Twee posters kwamen los van het schuine dak en Bart z’n moeder bonkte op de trap. Wij hoorden haar natuurlijk wel, maar deden van niet. Er was geen band, geen plan, geen publiek. Alleen vier jongens die luchtgitaar speelden in een kamer waar je niet rechtop kon staan. Daarna verzonnen we een bandnaam. Joris wilde iets met “electric”, want alles moest Engels. We hadden geen drummer. Geen gitaren eigenlijk ook niet, behalve één met vijf snaren. Toch maakten we een setlist. Voor nul nummers. Mijn Franse boek lag open op het bureau en er kwam cola op bladzijde 43. De volgende dag wist ik niks bij de overhoring. Maar in mijn agenda stond ons logo. Heel groot. Met bliksems. Dat voelde belangrijker.
- Gepubliceerd
- 15 mei 2026
- Laatst aangepast
- 15 mei 2026
Uitnodigen
Ken je iemand die hierbij was?
Stuur deze lane door en vraag om een memory toe te voegen.