Ik wist heus dat jullie mijn muziek hoorden. Normaal had ik sorry gezegd. Die dag niet. Ik had mijn oortjes veel te hard omdat ik niet wilde praten. Back to Black was precies dramatisch genoeg en tegelijk ook gewoon iets om mijn hoofd mee vol te zetten. Toen het nummer klaar was vroeg Selma “nog een keer?” en toen moest ik bijna huilen. Niet omdat ze het nummer mooi vond, denk ik. Maar omdat ze snapte dat stilte op dat moment erger was.
Plek
Stilte-coupé die niet stil was
Een plek wordt anders als meerdere nummers er herinneringen aan vastmaken. Dit zijn de lanes, mensen en tracks die hier samenkomen.
0
lanes
0
tracks
0
mensen
Nieuw
jaren
Lanes op deze plek
Wat mensen hier bewaren
Verschillende nummers, dezelfde plek als anker.
Op deze plek zijn nog geen publieke lanes.
Memories op deze plek