Ik had drie uur stress gehad over naamkaartjes die niemand las. In de bus zag ik iedereen weerspiegeld in het raam en dacht: oké dit was dus de echte aftermovie. Niet gemaakt, gewoon gebeurd. Bij die beat switch reden we de brug op. Teun, die de hele avond wit van stress was geweest, begon ineens te lachen. Zo’n korte lach van: we leven nog. Dat is waar ik aan denk bij Nights. Niet aan cool zijn. Aan opgelucht zijn in het donker, met natte jassen en te weinig slaap.
Plek
Achterbank van lijn 22
Een plek wordt anders als meerdere nummers er herinneringen aan vastmaken. Dit zijn de lanes, mensen en tracks die hier samenkomen.
0
lanes
0
tracks
0
mensen
Nieuw
jaren
Lanes op deze plek
Wat mensen hier bewaren
Verschillende nummers, dezelfde plek als anker.
Op deze plek zijn nog geen publieke lanes.
Memories op deze plek