Ria

Dit nummer kwam toen ergens vandaan. Radio denk ik. Iemand had zijn jas nog aan. Dat weet ik nog. Alsof we elk moment weer weg konden. Buiten ging alles gewoon door. Fietsers, bussen, mensen met tassen. Irritant normaal...

Als dit opkomt, zie ik eerst niet de mensen maar de ruimte. Er stond koffie op tafel die niemand opdronk. Veel te sterk ook. Ik had een zin klaar, maar toen ik hem wilde zeggen klonk hij stom. Als ik het nu hoor, zie i...

Als dit opkomt, zie ik eerst niet de mensen maar de ruimte. We zaten te wachten en niemand wilde degene zijn die als eerste iets zei. Iedereen praatte door elkaar en toch was het niet echt druk in mijn hoofd. Als ik he...

Ik dacht dat ik dit vergeten was tot ik het nummer vorige week hoorde. Ik keek steeds naar mijn telefoon zonder iets te lezen. We deden praktisch. Dozen, sleutels, bonnetjes. Daardoor hoefde niemand het over de rest te...

Ik vergeet de datum steeds, maar niet hoe het voelde toen dit nummer begon. Ik weet nog dat ik dacht: onthoud dit niet. En natuurlijk is dat precies wat bleef hangen. Ik keek steeds naar mijn telefoon zonder iets te lez...

Geen idee waarom juist dit nummer vastzit aan die dag, maar het is zo. Iedereen praatte door elkaar en toch was het niet echt druk in mijn hoofd. Er was zo’n moment dat we allemaal lachten terwijl het eigenlijk niet gra...

Dit hoorde bij die periode waarin iedereen deed alsof het wel ging. Er was zo’n moment dat we allemaal lachten terwijl het eigenlijk niet grappig was. Er stond koffie op tafel die niemand opdronk. Veel te sterk ook. Ik...

Oma had Avond zelf gekozen. Dat stond op een briefje in haar la. “Niet te hard zetten”, had ze erbij geschreven. Typisch oma. Zelfs bij haar eigen crematie nog bezig met volume. Ik dacht dat ik me groot zou houden. Dat...